Psychoterapia rodzinna jest stosowana w przypadku, gdy dziecko lub nastolatek boryka się z problemami w funkcjonowaniu psychospołecznym w domu, szkole lub wśród rówieśników. Na pierwszym spotkaniu prowadzimy wspólną konsultację która jest potrzebna, aby zdiagnozować problem z perspektywy rodzica i zapobiec ewentualnym krytycznym reakcjom, które mogą być szkodliwe dla dziecka. Następnie terapeuta podejmuje decyzję dotyczącą dalszego działania. Kolejne spotkania najczęściej odbywają się z osobą potrzebującą pomocy. Może to być dziecko, rodzic, rodzeństwo lub grupa osób. Takie podejście do pracy terapeutycznej wynika z założenia, że rodzina tworzy pewien system, w którym poszczególni członkowie pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach i wzajemnie na siebie oddziałują.
W przypadku, gdy problem dotyczy tylko przestrzeni rodzinnej, pomoc skierowana jest na całą rodzinę, natomiast jeśli kłopoty dotyczą kontekstu poza familijnego, np. szkoły, rówieśników, praca terapeutyczna skupia się na wsparciu zmian w tym obszarze. Częstotliwość sesji terapeutycznych oraz ich czas trwania ustalane są na pierwszym spotkaniu, a celem terapii jest pomoc systemowi rodzinnemu w znalezieniu nowych strategii radzenia sobie z aktualnie doświadczanymi trudnościami.